แนวคิดทฤษฎีโยนมะม่วง

เพิ่งไม่นานมานี้ขณะที่เรานั่งถ่ายอยู่เราก็เกิดความคิดขึ้นมาว่า(เรื่องที่จะเล่าไม่ได้เกี่ยวกับการถ่ายแม้แต่น้อย)ถ้าเรามีที่ที่จะรวมแนวคิดของแต่ละคนไว้ได้ โดนที่ให้ใครก็ได้มาโยนความคิดของตัวเองเอาไว้เป็นความคิดที่ยังไม่ได้ทำ หรือ คิดว่ามันน่าจะเวิร์คแต่ชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้ทำ หรือ คิดไว้แต่จบมันลงไม่ได้ดูท่าจะเป็นไปไม่ได้เอาซะเลย ที่ที่จะทำให้คนได้มาโยนความคิดของเค้าเอาไว้ที่ที่จะให้คนอื่นที่นั่งรอแรงบันดาลใจ มองหาแนวคิดที่เหมาะกับตนเอง หรือคนที่มีโอกาสมากกว่าจะสามารถหยิบจับเอาแนวคิด ที่คนเอามาโยนปล่อยเอาไว้ก็ไม่มีประโยชน์ไปทำ ให้เกิดประโยชน์ไม่ว่ากับตนเองหรือกับผู้อื่น ซึ่งแนวคิดที่เอามาโยนทิ้งเอาไว้ก็อาจจะมีแนวคิดเพิ่อสังคมเพื่อสิ่งแวดล้อม โลก หรือเพื่อตัวเองแต่คนอื่นแต่ดันมีประโยชน์กับคนอื่นก็จะเป็นอานิสงฆ์ต่อคนอื่นไป เราเองก็ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่คิดขึ้นมานี้จะเวิร์คหรือไม่ ถ้ามันเกิดขึ้นจริงเพียงแต่เราก็นั่งคิดเอาว่า ถ้าเรากินมะม่วงหมด แล้วแค่โยนเม็ดมะม่วงไว้ที่รกร้างในสวนหลังบ้าน ถ้ามันดันเกิดต้นมะม่วงขึ้นมาก็ดีเราก็ได้เก็บกิน หรือถ้ามันเป็นต้นโน้มไปข้างบ้านเค้าจะสอยเอาไปกินก็ไม่ว่า ถ้าต้นใหญ่ขึ้นนก ค้างคาวจะกัดกินอึเป็นมูล หรือเอาเมล็ดมันติดปากไปตกหล่นที่อื่นกลายร่างเป็นมะม่วงในดินแดนอื่นก็แล้วแต่ให้ธรรมชาติจัดสรรค์ไป หรือถ้าเราเริ่มโยนมันออกไปในที่อื่นที่ไม่ได้เป็นที่ของเรา มันก็อาจจะเกิดผลที่เป็นประโยชน์ต่อคนอื่นหรือกับเพื่อนมนุษย์ที่ต้องการผลของมะม่วงนั้นก็เป็นได้ เราเลยคิดว่าน่าจะจัดทำเวปไซน์ขึ้นมา ซึ่งตอนนี้ก็ยังไม่รู้จะเรียกว่าอย่างไร อาจจะเป็น ไอเดียริสติค หรือ แมงโก้ทีออรี่ ก็เป็นได้ เพราะเราเชื่อว่าความคิดมันไม่หมดไปจากหัวคนเราหรอกเพียงแค่ทำอย่างไรให้มันงอกออกมาได้เท่านั้น ก็เราแค่เสียดายที่จะให้ความคิดที่เกิดขึ้นมามันลอยหายไป หรือไปอยู่ในรอยกลีบหยักสมองของเรานานวันก็ลืมไปแล้ว ไม่เป็นผลดีต่อใครในโลกทั้งสิ้น อ๋อคิดเพลินจนนั่งเสียนานลืมเลยว่าเราต้องลุกแล้ว ก็เราอึอยู่นี้ไม่ได้กินมะม่วงอยู่(จบแบบขอให้เกียวตรงหัวไว้หน่อย เพื่อจะมีเชิงในการเขียนบ้าง ฮ่า ฮ่า)