ผู้ชายที่น่ากอดที่สุดในโลก

ผมอยากลองเดินเข้าไปกอดพ่อผมสักครั่ง บอลลูนลูกเล็กเด้งลอยออกมาจากหัวเป็นความนึกคิดที่ยังไม่เคยได้ทำจริงจริง เลยสักที เมื่อสองวันก่อนผมมีความคิดว่าจะเขียนหนังสือสักเล่มขึ้นมาชื่อ คู่มือพ่อ เพราะตัวผมเองก็มีลูกกับเค้าหนึ่งคนในบ้าน และอีกหนึ่งคนในท้อง และคิดว่าจะเขียนอะไรเกี่ยวกับความนึกคิด การกระทำของเรา กับเค้าเอาไว้ และเพื่อเป็นเกล็ดเล็กน้อยให้พ่อคนอื่นได้นำไปใช้ได้ ถ้าเค้าคิดว่ามันน่าจะดี พอนึกถึงเรื่องต่างต่างที่จะเขียนก็นึกไปถึงพ่อของตัวเอง เพราะผมนั้นมีลูกสาว ส่วนผมเป็นลูกชายของพ่อ นึกเปรียบเทียบกันไปมาเรากับพ่อเรากับเรากับลูกเรา มีไรที่เหมือนหรือแตกต่างบ้าง ก็นึกขึ้นได้อย่างหนึ่งคือ พ่อจะกอดลูกสาว ลูกสาวก็จะกอดพ่อ ปริมาณการกอดพ่อกับลูกสาว น่าจะมากกว่าพ่อกอดลูกชาย นี้คงเป็นสิ่งที่แตกต่าง ฉะนั้นเมื่อเราย้อนกลับมาคิดถึงชื่อเรื่องหนังสือที่จะเขียน คู่มือพ่อ ก็คงจะไม่เหมาะแน่แท้เพราะว่าเรามีแต่ลูกสาว และลูกสาวมันน่ากอด และเราคงเป็นผู้ชายที่น่ากอดที่สุดในโลกของลูกสาว ก่อนที่เค้าจะรู้ว่ามีคนอื่นอีกที่กอดได้ แล้วผมก็เลยนึกทบทวนว่าเคยกอดพ่อไหม มันดันมาคืดได้ตอนพ่อ แปดสิบ เราสามสิบกว่า แล้วเนี้ย แต่ไม่เป็น คิดว่าจะลองไปกอดพ่อดู เพื่อพ่อจะได้รู้ว่าเป็นผู้ชายที่น่ากอดที่สุดในโลก ของลูกชายบ้าง ก็เท่าเนี้ยย