เมื่อฉันรู้ว่าแม่เป็นอัลไซเมอร์

เมษายน 3, 2011

อัลไซเมอร์ ผมมักได้ยินว่ามันใช้ล้อนักการเมืองรุ่นใหญ่บางคนที่พูดจาไม่เป็นหลักเป็นการ หรือเป็นโรคคนแก่แหลงลืมแม้กระทั้งการกินหรืออาบนำ้โดยไม่เคยคิดเลยว่ามันเป็นโรคที่ใกล้ตัวเรามาก ใกล้ชิดคนที่เรารักมากในยามที่เค้าแก่ลง วันนี้เป็นวันที่ผมได้รับรู้ว่า แม่ อาจเป็นโรคนี้ หรือเป็นมาระยะหนึ่งแล้ว ผมรู้สึกห่อเหี่ยวใจมากผมไม่ได้แสดงอาการตกใจจนเกินเหตุ แต่บอกได้ตามตรงว่าใจทรุดลงมากองที่พื้น ผมรักแม่ผมมาก มากที่สุด แม่เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทุ่มเทความรักให้กับครอบครัวเรามาโดยตลอด แม่เป็นคนเดียวที่ไม่เคยแม้จะปริปากบอกว่าตัวเองต้องการอะไร ไม่เคยอยากมีความสุขก่อนคนในบ้าน เรียกว่าทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวมาโดยตลอด ภาพความรักที่แม่มีให้ประดังเค้ามาหาผมอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับว่าผมจะคิดอ่านอย่างไรต่อไปกับครอบครัวของเรา เพื่อจะประคับประคองแม่และพวกเราเพื่อจะรับมือกับโรคนี้ได้ ผมได้แต่กลืนนำ้ตาและบอกกับตัวเองว่าถึงเวลาที่เราต้องเป็นฝ่ายให้กับแม่บ้างแล้ว ให้คืนกับแม่ให้สมกับที่แม่ให้เราโดยตลอดสามสิบหกปีที่ผ่านมา แม่จ๋าอยากบอกแม่ว่ารักแม่มากมากที่สุดของหัวใจ ลูกจะคิดอ่านรับมือกับโรคของแม่และจะดูแลแม่ให้มีความสุขมากที่สุด เพราะนี้คือภาระบุญของลูกอันยิ่งใหญ่ ที่ใครจะได้โอกาสแบบนี้กันเล่า ที่จะพิสูจน์หัวใจลูกว่ารักแม่เหมือนปากว่าจริงหรือเปล่า
แม่ลูกรักแม่มากนะ มด 10:10 วันที่ 3 เมษายน 2011

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.